Categorieën
Geen categorie

Corona tijd tikt door.

Het Kompas en de Corona.

Wanneer ik dit berichtje tik, is het dinsdag 4 Mei én het is Bevrijdingsdag.

De regen en de harde wind houdt mij vandaag af van het traditionele rondje wandelen. Uit verveling, maar ook met hoop op de toekomst, tik ik dit berichtje. Vaak denk ik aan de klokkenclub bij Het Kompas. Zomaar ooit uit het ‘niets’ geboren. Het werd meteen een succes met toen 10 gezellige mensen. Allemaal mensen die iets meer wilde weten over hoe ‘De Tijd’ nu eigenlijk werkt. We maakte mede door de inzet van onze begeleider Jaap, snel vorderingen. Maar toen Corona kwam, was het gedaan met ‘De Tijd’. Het Kompas sloot noodgedwongen zijn deuren, heel de wereld ging op slot. Alsof de ramp nog niet groot genoeg was, kwamen Frans en Huub te overlijden. Wat ons nog rest is de herinnering, aan de die gezellige en leerzame uren bij Het Kompas.

Toch is het geen “doodgeboren kindje”. Vele mensen uit de omgeving van Bladel hebben iets gehoord van onze Klokkenclub.

Via omwegen bereiken ze toch mensen van de Klokkenclub met verschillende vragen. Repareren jullie ook klokken? Omdat ik net gepensioneerd ben, zou ik graag lid willen worden.

En vandaag krijgen we een berichtje van een klokkenmaker die stopt. Vele onderdelen en gereedschappen heeft hij geschonken aan Het Kompas, aan onze Klokkenclub.

Dit bewijst maar weer eens dat onze Klokkenclub leeft!! Geweldig toch!! Dat geeft de mens weer moed!! Het Torenuurwerk van de Kerk van Casteren, ooit bedoeld om door onze klokkenclub te restaureren, is ondanks Corona, tóch door enkele mensen gerepareerd!!

Dit enige Torenuurwerk van de Gemeente Bladel (volgens De Heemkundekring Bladel)  is na de Corona werkend te bewonderen in gemeenschapshuis D’n Aord in Casteren.

Hopelijk zijn jullie er weer, bij het nieuwe begin, als wij het gewonnen hebben van Corona.

Dan weten wij dat ‘De Tijd’ toch iets meer is, dan tastbare tandwielen, assen en veren.

Wat zullen wij elkaar toch veel te vertellen hebben!!

Graag tot ziens.

Met vriendelijke groet, Wil van Meel.